1- MUHABBET Allah için muhabbet konusunda Rasûlullah (s.a.v) buyurmuştur ki: “Üç şey var ki, onlar kimde bulunursa o kimse imanın tadını bulur: Allah ve Rasûlünün kendilerinin dışındaki her şeyden daha sevgili olması, kişinin sevdiğini ancak Allah için sevmesi ve imandan sonra küfre dönmeyi ateşe atılmak gibi kötü görüp, sakınması. ” 460 Muhabbet hususunda gelen diğer bir hadiste, Rasûlullah (s.a.v) şöyle duâ etmiştir: “Allahım, senin muhabbetini bana, nefsimden, kulağımdan, gözümden, ehlimden, malımdan ve soğuk sudan daha sevgili yap.’’ 461 Rasûlullah (s.a.v), bu duâsıyla sanki sevginin en hâlisini istemiştir. Hâlis muhabbet; kulun bütün varlığı ile Allahu Teâlâ’yı sevmesidir. Bu şöyle olmaktadır: Kul, bazen, ilmin gereğine göre, bulunduğu hâlin şartlarını yerine getirdiği bir durumda olur. Bu arada cibilliyeti, ilmin zıddını istemektedir. Mesela; kendisi bir şeyden râzı olur, cibilliyeti ise kötü görür. Bu durumda onun nazar ve dikkati, cibilliyetin getirdiği isyana değil, ilmin gösterdiği teslimiyete olmalıdır. Böyle davranırsa; Allah ve Rasûlü’nü imanın gereği ile,…
ÜYE KÜTÜPHANESİ
Okumaya kaldığınız yerden devam edin.
Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.