GÜNLÜK İBÂDET VE ZİKİRLERİN TAKSİMİ

Mü’minin gündüze âit olarak yapacağı amellerden birisi; sabah namazını kıldığı yerde kıbleye karşı oturup zikirle meşgul olmasıdır. Ancak, özel ibâdet yerine gitmeyi, herhangi bir konuşmaya ihtiyacı olmaması veya başka şeylere iltifat etmemesi açısından daha selâmetli buluyorsa, öyle yapabilir. Çünkü bu vakitte sükûtun ve konuşmayı terk etmenin, muamele ehlinin ve kalp erbâbının fark edip anlayacağı açık bir te’sis ve bereketi vardır. Hem Resûlullah (a.s.) da sabah namazını kıldıktan sonra, güneş yükselinceye kadar dünya kelâmı konuşmadan zikir ve tefekkürle geçirilmesine teşvik etmiştir.376 Sonra, bu arada “Fâtiha” sûresini, “Bakara” sûresinden “Elif lâm mîm” ile başlayan ilk beş âyetiyle 163. ve 164. âyetini, sonundaki iki âyetle birlikte Âyet’el Kürsî’yi', önceki âyetten başlayarak “âmenerrasûlü’yü, “Âl-i İmrân” sûresinin 18. ve 26. âyetlerini, 376- (Bkz: Ebu Davud, ilim, 13; Tirmizi, Sefer, 59. (No:586); Münzirî, et-Terğib, I, 294-302.) “A’raf” sûresinin 54-56. âyetlerini, “Tevbe” sûresinin 87-89. âyetlerini, “Rûm” sûresinin 17, “Saffât” 180-182. âyetlerini, “Fetih” sûresinin 27-29. âyetlerini, “Hadid” sûresinin