SÛFİLERİN AHLÂK ANLAYIŞI

Sûfiler, Rasûlullah (a.s) Efendimize uyma konusunda insanların en ileride bulunanları ve O’nun sünnetini ihyaya en fazla lâyık olanlarıdır. Hz. Rasûlullah’ın (s.a.v) ahlâkı ile ahlâklanmak; O’na güzelce uymak ve sünnetini ihyâ etmektir. Nitekim, Enes b. Mâlik (r.a) yoluyla bize kadar ulaşan bir hadis-i şerifte, Rasûlullah (s.a.v), Enes’e hitaben şöyle buyurmuştur: “Yavrucuğum! Kalbinde hiç kimseye kin ve hased bulunmadan sabahlayıp akşamlamaya gücün yetiyorsa yap. 175- (Ebû'Nuaym, Hilye, V, 189; ibnu Mubârek, K. Zühd, No:1014; İbnu Esir, Câmiu’-Usûl, XI, 557.) Oğulcağızım! Bu benim sünnetimdir. Benim sünnetimi ihyâ eden beni (memnun edip) ihyâ etmiş olur; beni eden ihyâ eden de benimle birlikte Cennet’e girer.’’176 Sûfiler, Rasûlullah’ın (s.a.v) sünnetini gereğince ihyâ etmişlerdir. Çünkü onlar, mânevî yola sülüklerinin başında, önce sözlerini iyice araştırıp öğrenmişler; sonra işin içine girdiklerinde, O’nun amellerine güzelce uymuşlar ve böylece seyr u sülüklerinin sonuna geldiklerinde, bu güzel ittiba meyvesini vermiş ve Efendimiz in (s.a.v) yüce ahlâkıyla ahlaklanmışlardır. Güzel ahlâk insanda, ancak nefsin…