HALVETE GİRİŞ ÂDABI

Rivâyete göre; Hz. Dâvud (a.s) hüküm vermede bir hataya düştüğü zaman kırk gün kırk gece, secde hâlinde istiğfar etti; nihâyet Yüce Rabbi kendisini affetti . (Buradaki hatâ; bazı İsrâiliyyât haberlerinde ve kıssacıların dilinde geçtiği gibi; Dâvud (a.s)’ın haksızlık ve zulüm yoluyla, bir kadın yüzünden düşmüş olabileceği hatâ değildir. Bu hususta, nübüvvet makâmına yakışmaycak şekilde rivâyet edilen haberler asılsızdır. Hz. Dâvud (a.s), kendisi için terki evlâ veya zelle cinsinden meydana gelen hatâsına istiğfar etmiş ve Cenâb-ı Hakk da tevbesini kabul buyurmuştur. Geniş bilgi için bkz: Fahruddin er-Râzi, Tefsir-i Kebir, Sâd sûresi I7. âyetin tefsiri. (Müt.).) Kesin olarak ortaya çıkmıştır ki; halvet ve uzlet, işin başı ve sıdk erbâbının sımsıkı sarıldığı bir durumdur. Kimin bütün vakitleri halvetteki edeb üzere geçerse, onun bütün ömrü halvetle geçmiş gibi olur ve o kimse dini için en selâmetli yola girmiş olur. Fakat, devamlı halvette kalmak kendisine kolay ve mümkün olmayan ve önce nefsi, sonra evlâd ü…