HALVETTE ZUHÛR EDEN MA’NEVÎ FETİHLER

Bir grup insan, halvet ve çilehâneye girmenin usulünde hatâ ettiler. Kelime ve mânaları değiştirip bozdular; içlerine şeytan girdi ve kendilerine gurur kapısı açıldı. Çünkü onlar, halvete, güzel bir ihlas sâhibi olmadan, hâl ve gidişatları bozuk olarak girmişlerdir. Bir de bu kimseler, önceki meşâyih ve sûfilerin pek çok kere halvete girdiklerini, orada kendilerine birçok keşifler ve acayip haller vâki olduğunu işitmişler ve bunları elde etmek için halvete girmişlerdir. Bu anlayış, tam bir hastalık ve tamamen hatadır. Halbuki önceki büyükler, halvet ve yalnızlığı ancak, dinlerinin selâmeti, nefsin çirkin ahvâlini araştırıp öğrenmek ve sırf Allah rızası için amel yapmak düşüncesiyle tercih ediyorlardı. Ebû Amr el-Enmâtî’nin şöyle dediği rivâyet edilir: “Akıllı bir kimse, işin başında ıslahı için gereken şeyleri tam ve sağlam yapmadıkça ve içinde bulunduğu hallerin, kendisini ileri mi geri mi götürdüğünü anlamadıkça; peşinden gelecek halleri katiyen sağlam ve sâfi olamayacaktır.” Şu hâlde halvete giren kimse, orayı, kendisine arız olacak dış meşgûliyetlerden uzaklaştırmak…