Gel ey sofî çıkar sofu kıl insâf,

1Gel ey sofî çıkar sofu kıl insâf,

2Ko sûret düzmeği kıl içini sâf.

3Riyâ ile bu ömr-ü nâzenini,

4Nice bir sarf edip edersin isrâf.

5Kuru davâ mı sandın sen bu ilmi,

6Bu yola böylemi gittiler eşraf.

7Dahî kâmilliğin bu mu nişânı,

8Sana derviş ola etrâf ü eknâf.

9Değil vallâhi mürşidlik bu resme,

10Kemâl ehline yakışmaz bu evsâf.

11Arıt pâk eyle kalbin eyle hâlis,

12Beğenmez böyle kalbi anla sarrâf.

13Hakîkat kârbânına uyagör,

14Kati rûşen yola gider ol esnâf.

15Fenâ Kâf’ından aşır yolları hep,

16Bekâ Ankâsı’na olurlar ezyâf.

17Bu yolu cümleden âlâ tutarlar,

18Sarây-ı vahdete erişen eslâf.

19Hurûfa bakma andan içeru bak,

20Nefestir can değildir nûn ile kâf.

21Nefs bahrında lâl olmuş Niyâzi,

22Sada vü harf içinde olan urur lâf.