1Her kimin kim derd-i Hakk-dan yüreğinde olsa dâğ,
2Âkibet dermânına erip can gönlü ola sâğ.
3Lik derdi olmayanın derdine hiç çâre yok,
4Gönlü olmuştur anın yanından ol dâim ırağ.
5Habsedip şehbâz-ı rûhu zâğ-ı nefsin besler ol,
6Cifeden gayri ne sayd eder havâya ağsa zâğ.
7Şol esir-i nefs olan dâim muazzeb Tamûda,
8Nefs elinden kurtulana cennet olmuştur durağ.
9Nefs odur kim cehli karanûsu kaplar gönlünü,
10Rûh odur kim ilm nûru gönlüne yakar çerağ.
11Tûtiyâ-yi ma’rifetle rûşen et cânın gözünü,
12Göresin cânını her yüzden ola dâğ üzre bâğ.
13Cân-ü gönlün şâd olup her gussâdan âzâd ol,
14Bir ola dâim Niyâzî gözüne yakın irağ.