1Bulan cemiyyet-i kübrâ olur sâf,
2Vücûdu olur anın "ha" ile "kâf".
3Diliyle eylemez da’vâyı merdî,
4Gönülde himmetidir "nûn" ile "kâf".
5Olur, zâtı bu mevcûdâtın ol insan,
6Oluptur kevn ana âzâ vü evsâf.
7Nitekim can olur mahfî bedende,
8Gerektir ola mahfî kutb-ı etrâf.
9Fenâ meydânının merdi olan er,
10Niyâzi gibi etmez ol kuru lâf.
11Niyâzî-i Mısrî kaddese’llâhü sırrahu’l azîz bu ilâhi için "Uşak’ta iken bir ilahi
12demiş idik" buyurmuştur.