Bugün bir meclise vardım oturmuş pend eder vâiz,

1Bugün bir meclise vardım oturmuş pend eder vâiz,

2Okur açmış kitâbını bu halkı ağladır vâiz.

3İki bölmüş cihân halkın birini cennete salmış,

4Eliyle kürsüden birin Tamû’ya sarkıdır vâiz.

5Çıkar ağzından ateşler yakar şeytân-ı mel’ûnu,

6Sanasın yedi Tamûnun azâbı kendidir vâiz.

7Tamûya şöyle doldurmuş içinde yok duracak yer,

8Ana yerleştirir halkı acep hizmettedir vâiz.

9Yaraşur va’z ana hakkâ ki yanar yakılur her dem,

10Niyâzî’nin hemen ancak cihanda adıdır vâiz.