Her denînin sözüne aldanıp etme ihtilât,

1Her denînin sözüne aldanıp etme ihtilât,

2Her leîmi sırra mahrem sanma eyle ihtiyât.

3Şol ki söz kadrin bilir cânın nisâr eyle ana

4Ayağının altına döşe yüzünü çün bisât.

5Arifin kadrin yine ol ârif olanlar bilir,

6Ehl-i ulûvvun rütbesini bilmez ehl-i inhitât.

7Güç getirme kendine geldikçe a’dâ tâ’nesi,

8Sükkeri halvâdır andan hâsıl olur inbisât.

9Ey Niyâzî fâriğ-u âzâde ol var çekme gam,

10Kahr u lütfu bir bilirsen gam olur sana neşât.