Ey derde dermân isteyen yetmez mi derd dermân sana,

1Ey derde dermân isteyen yetmez mi derd dermân sana,

2Ey râhat-ı cân isteyen kurbân olandır cân sana.

3Yağma edersin varlığın gider gönlünden darlığın,

4Mahveyle sen ağyarlığın yâr olisar mihman sana.

5Sermâye bu yolda heman teslim olur buna inan,

6Sıdk ile Allâh’a dayan etmezmi gör ihsân sana.

7Tevhide tapşur özünü kimseye açma râzını,

8Şeyh izine tut yüzünü Şeyhin yeter bürhân sana.

9Eyün kişi yol alamaz maksûdunu hergiz bulamaz,

10Bekle maârif kapusun yüz göstere irfân sana.

11Dünyâ ile ukbâyı ko ûlâ ile uhrâyı ko,

12Var ol kuru sevdâyı ko matlab yeter Sübhân sana.

13Candan talep kıl yârini ver canı bul didârını

14Yok eyle kendi vârını kim var ola cânan sana.

15Çürüklerin hep sağ olur zehrin kamû bal yağ olur,

16Dağlar yemişli bağ olur cümle cihân bostân sana

17Güçtür katı Hakk’ın yolu dergâhı hem gâyet ulu,

18Sıdk ile olmazsan kulu etmez yolu asân sana.

19Kulluğa bel bağlar isen şâm-u seher ağlar isen,

20Sular gibi çağlar isen tiz bulunur ummân sana.

21Bülbül oluben öte gör gül gibi açıl tütegör,

22Aşk oduna can atagör gülzâr olur nirân sana.

23Yüzün Niyâzi eyle hâk derd ile kıl bağrını çâk,

24Kalbin sarâyın eyle pâk şâyet gele Sultân sana.