Halk içre bir âyineyim herkes bakar bir an görür,

1Halk içre bir âyineyim herkes bakar bir an görür,

2Her ne görür kendi yüzün ger yahşi ger yaman görür.

3Dedi ulular "levn-i mâe levn-i inâ" dır şüphesiz,

4Kana boyanmış göz hemin Nîl ü Fırât-ı kan görür.

5Şol câhil-ü nâdânı gör örter Hakk’ı inkâr eder,

6Kâmil olanlar kâmilin herbir sözü bürhân görür.

7Medh ile zemmi âlemin kıymette bir hardal değil,

8Hâr o durur harmanda ol buğdayı kor saman görür.

9Tuttu rikâbın ârifin nice salâtin-i ulu,

10Kâmil olan sultânı gör dervişi ol sultân görür.

11Dervişi Hakk yakmış iken anı yakan sultâna bak,

12Hamam içinde dilberi görmez gözü külhân görür.

13Ol dilberin Mehdî adı sükker durur halka tadı,

14Mısrî çeker bu mihneti ol râhatı Rahmân görür.