tarikat.org1Hakk’ın kullarını bâzı kul eyler,
2Anı kul eylemez yine ol eyler.
3Alan veren O dur bâzâr içinde,
4Kimin bây ve kimini yoksul eyler.
5Kiminin bakırını eder altun,
6Kiminin altunun kara pul eyler.
7Kimini güldürür dâim cihânda,
8Kiminin âh u efgânın bol eyler.
9Kiminin sevdiğin alur elinden,
10Kiminin erini alır dul eyler.
11Kimine istemezken verir evlad,
12Kimi ister ona yâd oğul eyler.
13Kimi bulmaz giye culdan abayı,
14Kiminin atına atlas çul eyler.
15Kiminin tatlı balın eder acı,
16Kiminin acısın tatlı bal eyler.
17Eder ak güneşin geh kara balçık,
18Kara bakçığı açar gâh göl eyler.
19Kimine kimya ilmini öğretir,
20Ne varsa bakırlarını altın yapar.
21Kimin bülbül eder güle kılur zâr,
22Kimin pervâne-veş yakıp kül eyler.
23Kimi İsâ nefestir eder ihyâ,
24Kimi Deccâl olup sağa öl eyler.
25Çürüğü sâğ edip sâğı çürük hem,
26Solu sâğ ve sâğı gâhı sol eyler.
27Ayağı baş eder, başı geh ayak,
28Dili kulak, kulağı hem dil eyler.
29Fili gâhî karınca kursağına,
30Koyup karıncayı gâhî fil eyler.
31Çıkarır gâhî yoldan nice yolcu,
32Gehî yolcuyu göstermez yol eyler.
33Gâh ıssız harâbı şenlik edüp,
34Gâhî şenliği dağıtıp yel eyler.
35Anâsır ipliğin tab iğnesinden,
36Geçirüp onu bu bunu şol eyler.
37Yeli gâhî letâfetle eder od,
38Odu gâhî kesâfetle yel eyler.
39Suyu dondurup eder taş u toprak,
40Taşı toprağı akıtır sel eyler.
41Seli deryâ çıkar tatlı su ondan
42Suyu yel yeli dahi vabil eyler
43Hurûf-ı carre gibi cümle eşyâ,
44Birbirine uzanıp el eyler.
45Eder âkilleri çok işde âciz,
46Eder öyle bir iş san âkil eyler.
47Bu sözün Yunus’u Mısrî değildir,
48Lûgaz bunda muammâsın ol eyler.