1Kandedir cehl ile zulmet nefs-i su’bânındadır,
2Kandedir ilmiyle hikmet bil anı cânındadır.
3Zûlmet-i cehli bırak sen iste nûr-i hikmeti,
4Cennetin zevkin dilersen cümle irfânındadır.
5Sûreta bu harman-ı âlemde sen bir dânesin,
6Mâ’na yüzünde ne kim var cümle harmânındadır.
7Zâhirâ ahkâm-ı eflâkin velî mahkûmusun,
8Bâtınâ ây gün felekler cümle fermânındadır.
9Al ele çevkân-ı zikri hem süvâr ol nefsine,
10Kapa gör tevhid topunu çünkü meydânındadır.
11Saykal ur mir’ât-ı kalbe taşraya bakmağı ko,
12Sen sana bak cümle âlem halkı divânındadır.
13Bil ki vech-i Hakk’a mir’âttır özün bir hoş gözet,
14Men aref sırrındaki ma’den senin kânındadır.
15"Küntü kenzen" remzini buldunsa sen Mısrîyâ,
16"Külle yevmin hû" yu anla kim senin şânındadır.