Zât-ı Hakk’da mahrem-i irfân olan anlar bizi,

1Zât-ı Hakk’da mahrem-i irfân olan anlar bizi,

2İlm-i sırda bahr-ı bî-pâyân olan anlar bizi.

3Bu fenâ gülzârına bülbül olanlar anlamaz,

4Vech-i bâkî hüsnüne hayrân olan anlar bizi.

5Dünyâ vü ukbâyı ta’mir eylemekten geçmişiz,

6Her taraftan yıkılıp vîrân olan anlar bizi.

7Biz şol abdalız bıraktık eğnimizden şâlımız,

8Varlığından soyunup üryân olan anlar bizi.

9Kahr u lûtfü şey’i vâhid bilmeyen çekti azab,

10Ol azabdan kurtulup sultân olan anlar bizi.

11Zâhidâ ayık dururken anlamazsın sen bizi,

12Cür’ayı sâfî içüp mestân olan anlar bizi.

13Ârifin her bir sözünü duymaya insân gerek,

14Bu cihânda sanmanız hayvân olan anlar bizi.

15Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün,

16Katre nice anlasın ummân olan anlar bizi.

17Halkı koyup lâ mekân ilinde menzil tutalı,

18Mısrıyâ şol canlara canân olan anlar bizi.