Ey şeyh! Zen-i dünyânın gel âline aldanma

1Ey şeyh! Zen-i dünyânın gel âline aldanma

2Şem’i ruhi nârına pervâne gibi yanma,

3Fânidir anın hüsnü var rengine boyanma,

4Ahdine ve vâdine gönül verip aldanma.

5Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma,

6Gerçeklere teslim ol, her sözü yalan sanma.

7Bu dünya yedi başlı bin dişli ejderdir,

8Her başta bin ağzı var her lokması âdemdir,

9Zehridir anın tiryâk, tiryâki anın semdir,

10Her şerbeti kim içsen, şerbet değil ol demdir.

11Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma,

12Gerçeklere teslim ol, her sözü yalan sanma.

13Mat oldu nice şeyhler bu dünyânın elinden,

14Doymadı biri bunun câhından ve mâlından,

15İbret alabilirsen al mâh ile sâlinden,

16Gör nice döner tiz tiz herbirisi hâlinden.

17Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma,

18Gerçeklere teslim ol, her sözü yalan sanma.

19Akl ile bunun hergiz bir hilesi bilinmez,

20Şeytânı dahî gizli ilm ile o bulunmaz.

21Her ne kadar ana sen şetm eylesen alınmaz,

22Rıfk ile eder mekri her yakaya çalınmaz.

23Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma,

24Gerçeklere teslim ol, her sözü yalan sanma.

25Mısrî sanadır bu söz cehd et alagör ibret,

26Fakr ile edip fahri etme ana sen minnet,

27Tutma sakın aslâ hiçbir kimseye var kudret

28Emrâz-ı cehilden sen buldunsa eğer sıhhat,.

29Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma,

30Gerçeklere teslim ol, her sözü yalan sanma.