tarikat.org1Hüdânın sun’ına âyîne âlem,
2Düşüptür sâni’in mir’âtı Âdem.
3Odur Âdem ki nefsin tanımıştır,
4Oluptur Hızr-ü İlyâs ile hemdem.
5Ne görürse iyi kem zîr ü bâlâ,
6Görür öz nefsini her baktığı dem.
7Eğer râî eğer mer’î vü mir’ât,
8Kamunun aslıdır Âdemdeki dem.
9Nefestir bahr-ı zât ancak hurûfu,
10Anın emvâcı bil ol şad u hurrem.
11Göründü bahr-ı kândan bunca emvâc,
12Olur zâhir gider yine kalır yem.
13Bu âlem de bahirdir hem mevâlid,
14Anın emvâcıdır şek ile demem.
15Hezârân mevci bir anda yok edip,
16Eder emsâlini tecdid demâdem.
17Aceb misli demek gayri demek mi
18Yahut aynî mi, yâ cem’imi desem.
19Bilen ayn-ü bilmeyen gayr demek,
20Budur şâfî cevap "allâh-ü â’lem"
21Özü evvelkidir sûretle dürür gayr,
22Ki yani can odur terkib o demem.
23Ki zirâ can bir oldu çok sûret,
24Budur kavl-i muhakkik hem müsellem.
25Desen niçün bilinmez hâlî ûlâ,
26Çün oldur sonra niçin der ki bilmem.
27Tegayyürden bilinmezlik zuhûru,
28Birlikten dürür dediği bilsem.
29Niceyse neş’e-i ulâda gönlü
30O zevki arzular Sânî de bî-kem
31Taleb evvelki zevkî hükm-i candır,
32Cehl terkibinin hükmü ol epsem.
33Kamû bir noktadır ilm ancak ey dost,
34Çoğaldıkça dolar kalbe hemm u gam.
35Niyâzî taht-ı "bâ"da nokta oldu,
36Ali’nin sırrına olalı mâhrem.