Ol menem kim vâkıf-ı esrâr-ı ilm-i Âdemim,

1Ol menem kim vâkıf-ı esrâr-ı ilm-i Âdemim,

2Kâşif-i genc-i hakikat hem hayât-ı âlemim.

3Bende mahfî oldu gaybül-gaybın esrârı hemîn,

4Bendedir sır-ı emânet ana kenz-i mübhemim.

5Ben cemâl-i Hakk’ı cümle şeyde zâhir görmüşem,

6Bu merâyâya anın için baktığımca hurremim.

7Her sözüm miftâh-ı kufl-i "küntü kenz" olmuş durur,

8Hem dem-i İsâ ile herbir nefiste mahremim.

9Cümle mevcûdâtı verdim ben vücûd-ü vâhide,

10Zât u esmâ ve sıfâtın ile hâlâ yek demim.

11Yerde gökte her ne kim var bağludur bâşı bana,

12Âşikâre vü nihâne ben tılsım-ı â’zâmım.

13Ben o Mısrî’yem vücûdum Mısrına şâh olmuşam,

14Hâdisim gerçi velî ma’nîde sırr-ı akdemim.