Bir kimse aceb yokmu ki ana sînemi yârem,

1Bir kimse aceb yokmu ki ana sînemi yârem,

2Şerh ede ana hâlimi sînemdeki yârem.

3Ol şevk ile ki, cân-u dili pür-taleb olsa,

4Dese ne zaman ağıra Ya Rab dil-i kâram.

5Çün nefsini bilse kişi Allâh’ı bilirmiş,

6Bu maniye yok bende ilâcım n’ola çârem.

7Terkeylese hem âr ile nâmûsunu ol er,

8Ol vakt o yürek yarasına merhem sarsam

9Derdsizler diken görünür gerçi Niyâzî,

10Pervâneye od, bülbüle dâim gülzârem.