Doğdu ol sadr-ı Risâlet bastı arş üzre kadem,

1Doğdu ol sadr-ı Risâlet bastı arş üzre kadem,

2Saldı ol nûr-i Nübüvvet pertevin fevkal-ümem.

3Çalınıp tabl-ı beşâret geldi şâh-ı Enbiyâ,

4Gulgule doldu cihâna kondu ol sâhib âlem.

5Nûr-i vechinden alındı encüm ü şems ü kamer,

6Bahr-ı ilminden bilindi hikmet-i levh u kalem.

7"Merhabâ yâ Mustafâ ey nûr-i ayn-i asfiyâ,

8Merhabâ ey Sâhibü’l-mi’râc-ı fi-daci’z-zulem"

9Gelmeseydin âleme sen halk olunmazdı cihân,

10Dostluğuna yaratıldı ey Nebiyy-i muhterem.

11Biz günahkâr ümmete sen Şâhı irsâl eyledi,

12Hamdü-li’llâh sana ümmet eylemiş ol Zî-kerem.

13Yâ Rasûlallâh şefâat kıl Niyâzî mücrime,

14Şol zaman kim baş açık yâlın ayak kan ağlıyam.