Ayağı tozunu sürme çekelden gözüme cânım

1Ayağı tozunu sürme çekelden gözüme cânım

2Görünür oldu her gâhı gözüme vech-i cânânım.

3Niçin sevmeye cân anı ki anda buldu cânânı,

4Yıkıldı kal’a-i fikrim yapıldı dinim îmânım.

5Çü bildim vech-i cânânı kamûda sezdim Allâhı,

6Fenâyım Hakk-ta Vallâhi ne bilim kaldı ne dânım.

7Ki bildim cümle Hakk imiş arada gayri yok imiş,

8Be-külli anda gark imiş ne ben vârım ne irfânım.

9Buluştu bir ten ü bir cân bu mülkü ettiler seyrân,

10Niyâzî’den görünen ol ben ancak ad ile sânım.