ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
3 sonuç · “elkin (I)”
01Abdüllatîf el-Câmî
Abdüllatîf el-Câmî (ö. 1555-56), Semerkant ve Buhara’dan İstanbul, Halep ve Hicaz’a uzanan seyahatleri; Kanûnî’ye Kübrevî zikir telkini ve Hazînî’ye verdiği nispetle XVI. yüzyılın hareketli irşad ağını temsil eder.
Seyfeddin Bâharzî
Seyfeddin Bâharzî (586/1190, Bâharz – 25 Zilkade 659/21 Ekim 1261, Buhara); Necmeddîn-i Kübrâ'nın halifesi, “şeyh-i âlem” . Moğollar'ın yıktığı Buhara'ya yerleşip şehri yeniden ihya etmiş; Altın Orda emîri Berke Han onun telkiniyle müslüman olmuştur.
elkin (I)
elkin (I) a. [Ar.] Jik. İslâm inancma göre, ölüm döşeğinde olan bir mümine “kelime-i şehâdet” (bk. bu madde)i okutma; ölüyü defnettikten hemen sonra ise mezarı başmda yüksek sesle imânın esaslarını hatırlatma. tas. Tasavvufta şeyhin müride sunduğu manevî öğütler.