Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

112 sonuç · toplam 112 · “Ashâb” · 1/5

01
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

Ashâb

Sâhib kelimesinin çoğulu; arkadaşlar ve bir kimsenin çevresinde bulunanlar. Dinî kullanımda özellikle Hz. Peygamber’i mümin olarak görüp iman üzere vefat eden sahâbîlerin topluluğunu ifade eder. Kelime ayrıca bir mezhep imamının öğrencileri…

↗
02
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

Ashab-ı suffe

1. Medine'de Hz. Peygamber'in mescidinin sofasında Oturan ve tasavvufta süfilerin ilk temsilcileri kabul edilen fakir sahabeler. tbn Mesud, Bilâl Habeşi, Selman Fârisi, Ebu Hureyre, Ebu Zer suffa ehlindendir. Ashab-ı şekavet Cehennemlikler,…

↗
03
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbın adâleti

ashâbın adâleti a. Hadis biliminde, Hz. Peygamber ashabınm hepsinin hadis rivayet etme konusunda adalet vasıfnı taşımış olmaları.

↗
04
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-va'd

Ujli yL^ai) “Mürci'e” (.bk. bu madde) inancını savunanlara göre “va'd”i, yani iyilikleri ön plana çıkaran zihniyet için kullanılan kelâm terimi, bk ehl-i va'd

↗
05
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’r-res

Kur’ân-ı Kerîm ’de iki ayette anlatılan bir kavmin yok edilmesi olayı ve bu olaya uğrayan kimseler

↗
06
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’s-sa'îr

Cehennemin adlarmdandır. Kor ve alevli ateş denilen bu terim cehennemlikleri ifade etmektedir ve Kur’ân-ı Kerîmde üç yerde geçmektedir

↗
07
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı Eyke

Şuayb peygamberin gönderildiği, Kızıl Deniz sahilleri ile Medyen arasında yaşayan Eyke halkı. İtaatsiz, zalim ve haksız işler peşinde olan bu halk, Şuayb’ın Allah’a ve adalete davetine karşı çıktı. Bunun üzerine Allah onlann üzerine yedi gü…

↗
08
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-karye

Sözlük anlamı “İnsanların toplandığı yer, köy, kasaba” gibi anlamları olan bu terim, Kur’ân-ı Kerîm (Yasin suresi, 36 / 13 - 29) ’de korkunç bir sesle yok edildikleri bildirilen beldenin halkı için kullanılmıştır

↗
09
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı sefine

Gemi halkı anlamma gelen bu söz, Hz. Nuh’un gemisinde yer alan müminler için kullanılan bir terim olup Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bir yerde geçmektedir

↗
10
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-va'îd

“Mu'tezile” (bk. bu madde) ye göre “va'îd”i, yani kötülükleri ön plana çıkaran zihniyet için kullanılan kelâm terimi, bk. ehl-i va'îd ashâbu’l-yemîn a. jMrtl) Kıyamet gününde dünyaya ilişkin amel defterinin sağ taraflarmdan verilecek olan c…

↗
11
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-bid'a

Peygamber’in sünnetine muhalefet ederek inanç ve görüş sahibi olan kimseler, “ehl-i bid'at” (bk. bu madde)

↗
12
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-meş'eme

Dünyada inkârcı davranan, çevresine zulmeden, ahirette amel defterleri sol taraftan verilecek olan ve Allah katmda değersiz ve cehennem ehli olan kimseler

↗
13
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı cennet

Cennet eldi veya halkı. Kur’ân-ı Kerîm’de on iki defa geçen bu söz, cennete girecek kimseler anlamında kullanılmış: bunlarm da Allah’a gönülden bağh olanlar, güzel amel işleyenler, Müslümanlar oldukları beyan edilmiştir

↗
14
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l- ülûf

Peygamber zamanından 2 000 üzerinde hadis rivayet eden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim. Bunlar, Hz. Âişe, Ebû Hureyre, Abdullah b. Ömer, Enes b. Malik. Bunlara “ashâbü’l-elf’ de denilmiştir

↗
15
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’ş- şimâl

Kıyamet gününde dünyaya ilişkin amel defterinin sol taraflarmdan verilecek olan cehenneme girecek olanlar, “ashâbu’l- yemîn” karşıtı

↗
16
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l- vâhid

Peygamber zamanmdan sadce bir tek hadis nakleden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim

↗
17
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’ş-şecere

Hudeybiye Savaşı sırasında ağaç altında Hz. Peygambere biat eden sahabîlere verilen ad

↗
18
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı kubûr

“Kabr” sözünün çokluk biçi mi olan “kubûr” burada “kabir sahipleri” tamlamasını oluşturmaktadır ve “ölüler” anlamında kullanılmaktadır. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bir yerde geçmektedir (Mümtehine suresi, 60 /13)

↗
19
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı rakım

Buharî ve Müslim’in kitaplarında hikâyelerini anlattığı üç yolcu. Bu üç kişi yolculuk ı sırasında bir mağaraya gizlenirler. O sırada dağdan düşen bir kaya mağaranm kapısini kapatır. Çaresizlik içinde her biri Allah’a kurtuluş için dua eder.…

↗
20
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı karye

“Köy halkı” demek olan bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de sadece “Yasin suresi” nde geçmektedir. Bu köy hal

↗
21
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı kalîb

Peygamber ve ashabı hakkında Benî Mustalik savaşı sırasında ileri geri konuşan münafıklar

↗
22
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı ferâ'iz

Mirasta ölen kişinin soyca birinci dereceden yalan olan bütün varisleri

↗
23
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâbu’l-intizâr

Şia inancında, on iki imam düzenini benimseyen Şiî mezhebinde “isnâaşeriyye” fırkası içinde on ikinci imamın gelişine inanan cemaat

↗
24
Sözlük · Ad / başlık eşleşmesi

ashâb-ı matlûb

UjLL uL^l) huk. İflas durumundaki kimsenin alacaklarınm kanunî olarak tamamı için kullanılan bir terim. ashâb-ı Medyen a. JmaI) Şuayb peygamberin gönderildiği, Akabe Körfezinden Humus vadisine kadar uzanan bölge ve bu bölgede yaşayan halk.…

↗