ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.
112 sonuç · toplam 112 · “Ashâb” · 1/5
01Ashâb
Sâhib kelimesinin çoğulu; arkadaşlar ve bir kimsenin çevresinde bulunanlar. Dinî kullanımda özellikle Hz. Peygamber’i mümin olarak görüp iman üzere vefat eden sahâbîlerin topluluğunu ifade eder. Kelime ayrıca bir mezhep imamının öğrencileri…
Ashab-ı suffe
1. Medine'de Hz. Peygamber'in mescidinin sofasında Oturan ve tasavvufta süfilerin ilk temsilcileri kabul edilen fakir sahabeler. tbn Mesud, Bilâl Habeşi, Selman Fârisi, Ebu Hureyre, Ebu Zer suffa ehlindendir. Ashab-ı şekavet Cehennemlikler,…
ashâbın adâleti
ashâbın adâleti a. Hadis biliminde, Hz. Peygamber ashabınm hepsinin hadis rivayet etme konusunda adalet vasıfnı taşımış olmaları.
ashâbu’l-va'd
Ujli yL^ai) “Mürci'e” (.bk. bu madde) inancını savunanlara göre “va'd”i, yani iyilikleri ön plana çıkaran zihniyet için kullanılan kelâm terimi, bk ehl-i va'd
ashâbu’r-res
Kur’ân-ı Kerîm ’de iki ayette anlatılan bir kavmin yok edilmesi olayı ve bu olaya uğrayan kimseler
ashâbu’s-sa'îr
Cehennemin adlarmdandır. Kor ve alevli ateş denilen bu terim cehennemlikleri ifade etmektedir ve Kur’ân-ı Kerîmde üç yerde geçmektedir
ashâb-ı Eyke
Şuayb peygamberin gönderildiği, Kızıl Deniz sahilleri ile Medyen arasında yaşayan Eyke halkı. İtaatsiz, zalim ve haksız işler peşinde olan bu halk, Şuayb’ın Allah’a ve adalete davetine karşı çıktı. Bunun üzerine Allah onlann üzerine yedi gü…
ashâbu’l-karye
Sözlük anlamı “İnsanların toplandığı yer, köy, kasaba” gibi anlamları olan bu terim, Kur’ân-ı Kerîm (Yasin suresi, 36 / 13 - 29) ’de korkunç bir sesle yok edildikleri bildirilen beldenin halkı için kullanılmıştır
ashâb-ı sefine
Gemi halkı anlamma gelen bu söz, Hz. Nuh’un gemisinde yer alan müminler için kullanılan bir terim olup Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bir yerde geçmektedir
ashâbu’l-va'îd
“Mu'tezile” (bk. bu madde) ye göre “va'îd”i, yani kötülükleri ön plana çıkaran zihniyet için kullanılan kelâm terimi, bk. ehl-i va'îd ashâbu’l-yemîn a. jMrtl) Kıyamet gününde dünyaya ilişkin amel defterinin sağ taraflarmdan verilecek olan c…
ashâbu’l-bid'a
Peygamber’in sünnetine muhalefet ederek inanç ve görüş sahibi olan kimseler, “ehl-i bid'at” (bk. bu madde)
ashâbu’l-meş'eme
Dünyada inkârcı davranan, çevresine zulmeden, ahirette amel defterleri sol taraftan verilecek olan ve Allah katmda değersiz ve cehennem ehli olan kimseler
ashâb-ı cennet
Cennet eldi veya halkı. Kur’ân-ı Kerîm’de on iki defa geçen bu söz, cennete girecek kimseler anlamında kullanılmış: bunlarm da Allah’a gönülden bağh olanlar, güzel amel işleyenler, Müslümanlar oldukları beyan edilmiştir
ashâbu’l- ülûf
Peygamber zamanından 2 000 üzerinde hadis rivayet eden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim. Bunlar, Hz. Âişe, Ebû Hureyre, Abdullah b. Ömer, Enes b. Malik. Bunlara “ashâbü’l-elf’ de denilmiştir
ashâbu’ş- şimâl
Kıyamet gününde dünyaya ilişkin amel defterinin sol taraflarmdan verilecek olan cehenneme girecek olanlar, “ashâbu’l- yemîn” karşıtı
ashâbu’l- vâhid
Peygamber zamanmdan sadce bir tek hadis nakleden sahabîlere verilen ad için kullanılan bir terim
ashâbu’ş-şecere
Hudeybiye Savaşı sırasında ağaç altında Hz. Peygambere biat eden sahabîlere verilen ad
ashâb-ı kubûr
“Kabr” sözünün çokluk biçi mi olan “kubûr” burada “kabir sahipleri” tamlamasını oluşturmaktadır ve “ölüler” anlamında kullanılmaktadır. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bir yerde geçmektedir (Mümtehine suresi, 60 /13)
ashâb-ı rakım
Buharî ve Müslim’in kitaplarında hikâyelerini anlattığı üç yolcu. Bu üç kişi yolculuk ı sırasında bir mağaraya gizlenirler. O sırada dağdan düşen bir kaya mağaranm kapısini kapatır. Çaresizlik içinde her biri Allah’a kurtuluş için dua eder.…
ashâb-ı karye
“Köy halkı” demek olan bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de sadece “Yasin suresi” nde geçmektedir. Bu köy hal
ashâb-ı kalîb
Peygamber ve ashabı hakkında Benî Mustalik savaşı sırasında ileri geri konuşan münafıklar
ashâb-ı ferâ'iz
Mirasta ölen kişinin soyca birinci dereceden yalan olan bütün varisleri
ashâbu’l-intizâr
Şia inancında, on iki imam düzenini benimseyen Şiî mezhebinde “isnâaşeriyye” fırkası içinde on ikinci imamın gelişine inanan cemaat
ashâb-ı matlûb
UjLL uL^l) huk. İflas durumundaki kimsenin alacaklarınm kanunî olarak tamamı için kullanılan bir terim. ashâb-ı Medyen a. JmaI) Şuayb peygamberin gönderildiği, Akabe Körfezinden Humus vadisine kadar uzanan bölge ve bu bölgede yaşayan halk.…