Ara
Menü

Ne arıyorsunuz?

Adlar, künyeler, açıklamalar ve kamusal başlangıç metinleri aranır. Üye tam metinler kamusal arama dizinine alınmaz.

1805 sonuç · toplam 4980 · “hal'” · 34/76

01
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Ehl ü iyâl

Bir kimsenin bakmakla yükümlü olduğu aile ve ev halkı. Eş, çocuklar ve geçimi üstlenilen yakınları kapsayabilir.

↗
02
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

e, turuk-ı isnâ aşere

O j» s [Ar.] On iki büyük tarikat için kullanılan terim. Bunlar: Tarîk-i Nakşibendî, Tarîk-i Mevlevî, ek Tarîk-i Kadiri, Tarîk-i Halveti, rs Tarîk-i Celvetî, Tarîk-i Rufâ'î, bi Tarîk-i Sa'dî, Tarîk-i Bedevî, si, Tarîk-i Gülşenî, Tarîk-i Şâz…

↗
03
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Mâde zarb

Hadis yazımında yanlışlıkla fazla yazılmış harf, kelime veya ibarenin üzerine çizgi çekerek yahut özel işaret koyarak metinden düşürüldüğünü gösterme usulü. Bu tashih yöntemi, yazma nüshada yanlış kısmı okunamaz hâle getirmeden korur ve met…

↗
04
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

vakf-ı lâzım

jy Jij) fik. çok Vakıf kurucusu, hâkim veya hârî, kurucu tarafindan feshi caiz nm olmayan vakıf. böha vakf-ı marîz a. in fik. Bir kimsenin hastalık hâli ve sırasında oluşturduğu vakıf

↗
05
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâb-ı Eyke

Şuayb peygamberin gönderildiği, Kızıl Deniz sahilleri ile Medyen arasında yaşayan Eyke halkı. İtaatsiz, zalim ve haksız işler peşinde olan bu halk, Şuayb’ın Allah’a ve adalete davetine karşı çıktı. Bunun üzerine Allah onlann üzerine yedi gü…

↗
06
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Şa'bâniyye

öz. a. GuL*^) [Ar.] İ lâmî tarikatlerinden 16. yüzyüd ortaya çıkan, Halvetiyy tarikatının Şabân-ı Velî (öl. 976 1569) ’ye nispet edilen bir kolu nun adı ve bunun için kullan lan terim. şadırvan a. [< F. şâdurbâ < şâdurvân] Çoklukla cami avl…

↗
07
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ehl-i örf

Gj> JaI) Osmanlı devlet teşkilâtında padişah adına halkm ihtiyaçlarını gelenek ve göreneklere göre karşılamakla görevli ulemâ sınıfı dışında kalan memur, asker veya ordu mensubu

↗
08
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

tekâlîf-i maktû'a

Önceden belirlenmiş ve düzenli olarak halktan toplanan vergi. tekâlîf-i mütezâyide a. fik. Gelirlerin artması oranına göre belirlenen vergi

↗
09
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

yûn” (bk. bu madde)

tabi olan ricâl 568 sıradan halk için kullanılan bir Kur’ân terimi

↗
10
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

dârü’l-hilâfe

Ha lifeliğin bulunduğu merkez İstanbul

↗
11
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Câmi‘-i Kur’ân

Kur’ân’ı bir araya getirip mushaf hâlinde toplayan veya tamamını ezberinde bulunduran kimse. Tarihî bağlamda Hz. Ebû Bekir ve Hz. Osman dönemlerindeki cem faaliyetleri ayrılır.

↗
12
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

harem-i şerîf

(u^p. ^ 1- Kâbe ve etrafı; özellikle de “Mescidü’l-harâm” ve “Mescid-i Nebevî” bölgesine verilen ad. 2. Müslüman evlerinin kadınlara özgü dairesi, selâmlık karşıtı. 3. Hanım, eş, zevce, halile

↗
13
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâbu’l-karye

Sözlük anlamı “İnsanların toplandığı yer, köy, kasaba” gibi anlamları olan bu terim, Kur’ân-ı Kerîm (Yasin suresi, 36 / 13 - 29) ’de korkunç bir sesle yok edildikleri bildirilen beldenin halkı için kullanılmıştır

↗
14
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

ashâb-ı sefine

Gemi halkı anlamma gelen bu söz, Hz. Nuh’un gemisinde yer alan müminler için kullanılan bir terim olup Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bir yerde geçmektedir

↗
15
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

şirk-i esbâb

ÇUJ d>i) bk. Eşyanm ve tabiatın gerçek çok yaratıcı güç olduğunu ifade bu etmek ve savunmak, bunu alinanç hâline getirmek; Allah’ı ızlı yaratıcı güç olarak kabul etçin memek

↗
16
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Dârü’l-azâb

Azap yurdu; cehennem. Âhirette cezalandırılma hâlini ve mekânını anlatan edebî-dinî tamlamadır.

↗
17
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

dârü’t-takıyye

Şiî grupları tarafından muhalif cephelere karşı gerçek inancm gizlenmesini sağlayan yer

↗
18
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

tih hayrü'r-râzıkîn

Rızık ve nimet verenlerin hayız 310 en hayırlısı anlamında Al ha lah’m vasıflarından biri

↗
19
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

Musavvir

Sözlük anlamı “Şekil ve özellik veren. olan bu söz, “esmâ’ü’l-hüsnâ 489 Mûseviyye < (Allah'ın güzel isimleri)dan olup k. sözlük anlamında Allah’a nispet edilmektedir. Bu isim, Kur’ân-ı Kerîm’de “tasvir” kavrammda, az beş ayette Allah’a nisp…

↗
20
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

kabâle

GdLî) [Ar.] fik. İslâm hu kukunda bir kimsenin belirlen miş bir borç, vergi ve hizme üstlenmesi ve bunu belgeleye sözleşme. ös Ka'be öz.a. i^) [Ar.] İslâm r.” inacına göre, yeryüzünde, Mekn-ı ke’de “Mescid-i Haram” denilen in “Câmi-i Şerîf’…

↗
21
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

velâyet-i âmm

ÇL imcu^j) fik. Bütün halk ve maldma lar için verilen velâyet. velâyet-i cerâ'im a. lâm (glj^ij} fık. Toplumsal suçuyla lara karşı ahnacak tedbirler dde) için verilen velâyet veya yetşan ki. yalı

↗
22
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

nezir akçası

Devlete ve hükümete karşı olaylar yarat ülke veya belde halkından ce olarak toplanan para

↗
23
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

umûm

Ç^) [< Ar. âm’ın ç. Genel, bütün, bütün halk. § tam. umûmü’l-belvâ fık. Bilinm mümkün olmayan olaylar

↗
24
Sözlük · Bağlam eşleşmesi

garîbü’l-Kur'ân

Kur’ân-ı Kerîmdeki üstü kapah, zor anlaşılan ve ender kullanılan söz varlıklarınm araştırılmasmı ve tefsirini konu alan bilim dah ve bu araştırmalar neticesinde kaleme ahnan eserlere verilen g ortak ad. gasil, -sli a. 0-2. ) [Ar. ] Ölen bir…

↗