1Evliyâ'ya münkirler Hak yolına ‘âsîdür Ol yola ‘âsî olan gönüllerün pâsıdur
2Tartduk bu ‘ışk cefâsın tâ irince ma'şûka Zirâ ki ol dost benüm derdümün devâsıdur
3Henüz bu yir olmadın gökler yaradılmadın Evliyâlar vatanı pâdişâh kal'asıdur
4Mevlânâ Hudâvendgâr bize nazar kılalı Anun görklü nazarı gönlümüz aynâsıdur
5Miskîn ol yâre miskîn gide senden kibr ü kîn Rûzigâr gelür geçer pes kime kalasıdur
6Geyiklü'nün ol Hasan söz eyitmiş kendüden Kudret dilidür söyler kendünün söz nesidür
7Okıyuban yazmadın yanıluban azmadın Yûnus bu ‘ışk sözini kim bildi bilesidür