1Görenün hâli döner nişânsuz bî-nişâna Esritdün cümle halkı sırf içürdün peymâne
2Sen bunca sıfat birle pinhân iken iy server ‘Âşıklar devletisin meşhûr oldun cihâna
3Anı işiden kulak ebsem oldı kaldı sak Cümle gönüller mutlak saddâk didi bürhâna
4Sana biriken birlik oldur ebedî dirlik Senden ayrugı bildük cümle kuru efsâne
5Senün hikmetün ırak sensün cânlara turak Sen yandurdugun çerâk bildük ebedî yana
6Sen hâslarun bâbısın ‘âşıklar kitâbısın Mutlak dîdâr kapusın görenler mahlûk sana
7Yir gök kâyım turdugı denizler mevc urdugı Cennet ü Hûr oldugı cümle sensin bahâne
8Dahı yir-gök yogıdı cümle söz mensûhıdı ‘Âşıklar taparlardı ol bî-nişân Sübhân'a
9Senün kaşun turmadın ok atar yay kurmadın İsrâfîl sûr urmadın niçe cânlar uyana
10Bu göz kendözin görmez nişânun nişân virmez Yûnus'un ‘aklı irmez inen oldı dîvâne