İy beni ‘ayıblayan gel beni ‘ışkdan kurtar Ger elünden gelmezse söyleme fâsid haber

1İy beni ‘ayıblayan gel beni ‘ışkdan kurtar Ger elünden gelmezse söyleme fâsid haber

2‘Âşıklarun ahvâli ma'şûk katında biter Sözün var ana söyle benüm elümde ne var

3Dost yüzinden nikâbı her kim giderdiyise Hicâb kalmadı ana ayruk ne hayr u ne şer

4Hîç kimesne kendüden hâlden hâle gelmedi ‘Âşıklarun cânına ma'şûka urur minkâr

5Kim ki ‘ışk kadehinden bir zerre içdiyise Ana ne ‘akl u ne us ne esrük ü ne humâr

6Tek ben degilem ‘âşık ol ma'şûk nazarında ‘Işk yolına cân fidî benüm gibi sâd-hezâr

7‘Âşıklarun hâlini ‘âşık olanlar bilür ‘Işk bir gizlü haznedür gizlü gerekdür esrâr

8Korkaram söylemege şerî'at edebinden Yohsa eydeydüm sana dahı ayruksı haber

9Kim vire bu dilile ol ma'şûkadan haber Meger ol kimseler kim cân içinde cânı var

10Yûnus ölürse ne gam ‘ışk içinde kardaşlar ‘Işk yolına uyagan ma'şûk burcında togar