1Çarh-ı felek yogıdı cânlarumuz var iken Biz ol vaktin dost idük ‘Azrâîl agyâr iken
2Niçe yıllar biz anda cem‘ idük cân kânında Hakîkat ‘âleminde ma‘rifet söyler iken
3Çalap ‘ışkı cândaydı bu bilişlik andaydı Âdem-Havvâ kandaydı biz anunla yâr iken
4Dün geldi sâfî Âdem dünyâya basdı kadem İblîs aldadı ol dem Uçmak'da gezer iken
5Ol vaktin biz uçarduk cevlân urup göçerdük Nûrdan şarâb içerdük Hak bizi toylar iken
6Cânlar anda bilişdi ol dem gönül alışdı ‘Âlem halkı karışdı denizler kaynar iken
7Şükür bu deme geldük dostları bunda bulduk Tuz-ekmek bile yidük ‘ışk demin oynar iken
8Ne ogul vardı ne kız vâhid idük anda biz Konşıyıduk cümlemüz nûr tagın yaylar iken
9Ne gök varıdı ne yir ne zeber vardı ne zîr Yûnus dostdan haber vir ‘ışkıla göyner iken