Andan berü gönildüm dostıla bile geldüm Bu ‘âleme çıkıcak bir ‘aceb hâle geldim

1Andan berü gönildüm dostıla bile geldüm Bu ‘âleme çıkıcak bir ‘aceb hâle geldim

2Ol dost açdı gözümi gösterdi kendözümi Gönlümdeki râzumı söyledüm dile geldüm

3Gör ne yuvadan uçdum râzumı halka açdum ‘Işk duzagına düşdüm tutıldum ele geldüm

4Tuzaga düşen gülmez ‘âşıklar râhat olmaz Söylerem dilüm bilmez bir ‘aceb ile geldüm

5Ben bunda geldüm ise ilüme girü gidem Sanma ki bunda beni altûna mâla geldüm

6Degülem kâl ü kîlde bu yitmiş iki dilde Hâlüm ahvâlüm nedür bu mülke sora geldüm

7Ne hâldeyüm ne bilem duzakdayum ne gülem Bir garîbçe bülbülem ötmege güle geldüm

8Gül Muhammed deridür bülbül anun yâridür Ol gülile ezelî cihâna bile geldüm

9Mescidde medresede çok ‘ibâdet eyledüm ‘Işk odına yanuban andan hâsıla geldüm

10Kudret sûret yapmadın feriştehler tapmadın ‘Âlemi halk dutmadın ilerü yola geldüm

11Yine Yûnus'a sordum eydür Hak nûrın gördüm İlk yaz güneşi gibi mevc urup toga geldüm