1Kıl inâyet cânıma ölmezden önden öleyim Maksudum sensin benim cânımda pinhân bulayım Sen beni reddeyleme vechinde dâim durayım Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
2Ehl-i derdem derdime senden gerek dermân bana Zâtını zikr etmeğe senden gerek bürhân bana Şol sıfâtın bilmeğe senden gerek irfân bana Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
3Akl-ı kâsır derdmendem bildiğim budur benim Her nefesde dâimâ bu tevhidim Hû’dur benim Hasretinden gözlerimden dökülen sudur benim Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
4Kimse bilmez hâlimizi sen bilirsin yâ İlâh Senden artık kim bile ahvâlimiz ey Pâdişâh Bu suâle bin cevâb senden gerekdir pâdişâh Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
5Kim severse ben anın derdine dermânım dedin Gizli değil gün gibi rûhumda pinhânım dedin Âşıkın zikr etdiği tevhidde ayânım dedin Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
6Sen hidâyet etmez isen yazığım gitmez benim Sen inâyet etmez isen eksiğim bitmez benim Sana lâyık işler isem hayırım batmaz benim Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
7Cânıma rahm eyler isen gönlümüz ölmez bizim Gayrısından kalbimiz hergiz irenk almaz bizim Senden âhar bir yere zikr etmeğe varmaz dilim Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
8Dü cihânın âşıka yokdur vefâsı anladım Dört kitâbın ma‘nasında tevhidimi dinledim İhtiyârımla değildir bu kelâmı söyledim Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
9Tâlib-i fakr u fenâ içinde bir dîvâneyem Zâtını fikr etmeğe ma‘nâda ben bîgâneyem Aşk şarâbın içeli ayık değil mestâneyem Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
10Bu vücûdum yoğ idi bir noktadan var eyledin Mustafâ’nın hürmetine bizi sen yâr eyledin Zâtının envârını Mansûr’a gülzâr eyledin Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım
11Vâhib eydür bir yerim yok doğrulam ana varam Senden âhar kimse yokdur şübhemi ana soram Şübhesiz hakka’l-yakîn senden bize budur selâm Yâ İlâhî sen var iken ben kime yalvarayım