Nefsini fehm eyleyenler ma‘nâda insân imiş Nefsini fehm etmeyenler gâfil ü nâdân imiş

1Nefsini fehm eyleyenler ma‘nâda insân imiş Nefsini fehm etmeyenler gâfil ü nâdân imiş

2Evvel ü âhir Hû tevhîdini mutlak söylerem Bu kelâmı söyleyen ma‘nâda ol sultân imiş

3Gizli yer yok ehline tevhîdimi dinlendi gör Söyleyip söyletdiren ma‘nâda ol Sübhân imiş

4Ey birâder ben sana hakka’ l-yakînden söylerem Gönlüme mihmân olan ol Mustafâ sultân imiş

5Hikmetiyle ma‘nâ yüzünden sana birdir hitâb Mürşidin irşâdını gör derdlere dermân imiş

6Cânıma râhat veren nûr-ı cemâl-i Mustafâ Lâ diyen bu tevhîde anlandı gör şeytân imiş

7Vâhib Ümmî derd-i-mendin zikrinin ma‘nâsı Hû Sadrının içindeki ol şübhesiz îmân imiş