Habîbin hüsnü bâğında kıyâmet kopdu va’llâhi Bu dil mâlik değil ana nice medh etsin Allâh’ı

1Habîbin hüsnü bâğında kıyâmet kopdu va’llâhi Bu dil mâlik değil ana nice medh etsin Allâh’ı

2Ne aklım var ne fikrim var dîvâne vâlihim aşkda Eğer “lâ” der isen aşka duyamazsın bir Allâh’ı

3Bu kenzin aşkı sırrını akıllar eylemez idrâk Bulurlar hâl ile anlar gönülde lafzatu’llâhı

4Bu ilhâm-ı maârifin sıfâtı Âdem-i sâfî Ziyâret eyler âşıklar gönülden Ka‘betu’llâhı

5Mukaddes arş-ı a‘zamda yazılmışdır anın adı O mahbûbun kemâlinden duyarlar mâsivâ’llâhı

6Gelindi zikr ile fikr et nâ-hakdan bilesin hakkı Eğer insân isen bildin sıfât u esmâu’llâhı

7Ezân etdi Vehâb Ümmî işitsinler diye halka Bu dünyânın içind’olan işitmez ezanu’llâhı