Tâlib-i fakr u fenâ olanda istiğnâ gerek Hiç kenârı olmaya hem düşdüğü deryâ gerek

1Tâlib-i fakr u fenâ olanda istiğnâ gerek Hiç kenârı olmaya hem düşdüğü deryâ gerek

2Kâl ü kıylden yok tesellüm derdmend bî-çâreyem Gayrısı lâzım değil zâtındaki ma‘nâ gerek

3Nefsini fehm etmeğe verdim haber anlandı sen Çelmeğe kudret topunu bir ulu sahrâ gerek

4Yürü var baş eğmeziz biz zâhidin ferdâsına Şübhesiz hakka’l-yakîn âşıklara Mevlâ gerek

5Şübhesin halletmeğe miskîn Vehâb’ın cân ile Dersini aşkdan alır söyler gelir monlâ gerek

6Göresin şol hûbu kim zâtında olmaya zevâl Sevdiğin mahbûb senin gâyet de müstesnâ gerek

7Dü cihânın lezzetinden lezzet almaz Vâhibî Dost elinden her nefesde feyz alan helvâ gerek