Akl-ı maâş bilmez bunu İnsân dili derler buna Nefs-i maâş duymaz bunu Hayrân dili derler buna

1Akl-ı maâş bilmez bunu İnsân dili derler buna Nefs-i maâş duymaz bunu Hayrân dili derler buna

2Mürşid ile zikr ederler Tevhîd ile fikr ederler Her nefesde şükr ederler İhsân dili derler buna

3Amelimiz tevhîd-i zât Cânımıza gayrısı yad Nûş etdiğim âb-ı hayât Îmân dili derler buna

4Sıdıkda olandır Hakkî Âdem’deki nûr-ı bâkî İnkâr edip olma şakî Lisân dili derler buna

5Söyledim sana almazsın Kulak tutup dinlemezsin Gönül evin yoklamazsın Pinhân dili derler buna

6Mürşid’ uyan halîl olur Tevhîd ana delîl olur Dâim muîn celîl olur Handân dili derler buna

7Dinlendi gör kandan gelir Bu ma‘rifet cândan gelir Hep cümleye andan gelir Umrân dili derler buna

8Duşlarını tuş ederler Anın içün cûş ederler Aşk şarâbın nûş ederler Sultân dili derler buna

9Bu tevhîdin cemâline Zevâl yokdur kemâline Ermez akıl hayâline Lokmân dili derler buna

10Âr eyleme bilene sor Dersin Hak’dan alana sor Güneş gibi ayâna sor Seyrân dili derler buna

11Miskîn Vehhâb türâbîdir Bu dünyânın harâbıdır Anlar isen hitâbıdır Destân dili derler buna

12Biri yeter ârif isen Hazm ede gör zarîf isen Kesîf değil latîf isen Fermân dili derler buna

13Miskîn Vehhâba gelirsen Sırrın ma‘nâsın alırsan Ölmezden önden ölürsen Bürhân dili derler buna