1Yâr ile yâr olmuşuz esvetd’olan bilmez bizi Nâr ile nâr olmuşuz hasretd’olan bilmez bizi Yoğ iken var olmuşuz hizmetd’olan bilmez bizi Şimdi bir âlemdeyiz kesretd’olan bilmez bizi
2Câhil ü nâdân ne bilsin anlamaz güftârımız Zâhir oldu gün gibi yazıldı bu esrârımız Ten gözüyle kimse görmez gizlidir envârımız Şimdi bir âlemdeyiz hiddetd’olan bilmez bizi
3Hak Taâlâ fazlı-y-ile zâhir oldu bu kelâm Mustafâ rûhunu gör cânımıza verdi selâm Dört kitâbın ma‘nasıdır gönlüme Hak’dan gelen Şimdi bir âlemdeyiz kedretd’olan bilmez bizi
4Cân ilinden zâhir oldu dilime güftâr-ı aşk Tayyib ü tâhir edipdir gönlümü envâr-ı aşk Zâhir ile bâtınım bir eyledi gülzâr-ı aşk Şimdi bir âlemdeyiz ifsadd’olan bilmez bizi
5“Lâm-elif lâ-raybe”den bildim bunun ben neydiğin79 Hamdülillâh anladım aslım neden bir şeydiğin Söylemese Hak bana bilmez idim ben neydiğin Şimdi bir âlemdeyiz ilhadd’olan bilmez bizi
6Cân içinde cân ile bildik ibâdet neydiğin Görmüşem dost vechini bildik saâdet neydiğin Ger dilersen göresin câna şefâat neydiğin Şimdi bir âlemdeyiz illetd’olan bilmez bizi
7Ârifin gönlü hümâdır cîfeye konmaz kaçar “Men aref” sırrındaki ma‘nâyı gör bunlar seçer Aşk şarâbı câmını hakka’l-yakîn bunlar içer Şimdi bir âlemdeyiz la‘netd’olan bilmez bizi
8Fakr ile fahr olmayınca bulmadım derde devâ Bu kulûbümden gidipdir kalmadı gayrı hevâ Firkatim erdi cana rûhumda yokdur bir kuvâ Şimdi bir âlemdeyiz şöhretd’olan bilmez bizi
9Hûb nefesdir bu nefes kim söylenir hakkânedir80 Câhil ü nâdân ne bilsin söylemek bîgânedir Bu kelâmın ma‘nası tahtındaki sultânedir Şimdi bir âlemdeyiz evrâtd’olan bilmez bizi
10İlm-i hikmet ma‘nasından bir imâret başladım İşlemezdim Hak Taâlâ emri-y-ile işledim Zâkirem ben zikrim ile düşmanımı taşladım Şimdi bir âlemdeyiz ebcedd’olan bilmez bizi
11Ol musavver nûra bakdım okudum ef‘âlimi Söyledim şerh eyledim gel dinle gör ahvâlimi Çek elini gayrıdan gel göresin a‘mâlimi Şimdi bir âlemdeyiz izzetd’olan bilmez bizi
12Her nefes kim aldığımca rûhuma verir safâ Hamdülillâh çok şükür kim cânıma budur vefâ Lutfu çok ol pâdişah gör cânıma kılmaz cefâ Şimdi bir âlemdeyiz cennetd’olan bilmez bizi
13Ehl-i hâlin zikrine bak derdine dermân çıkar Ma‘nasından gör bu sözün âyet-i Kur’ân çıkar Gözlüye hiç gizli yokdur cümlesi ayân çıkar Şimdi bir âlemdeyiz ni‘metd’olan bilmez bizi
14Ol felekler gerdişinden çaldı Zühre sâzını Var ise sem‘in senin dinlendi dostun nâzını Kış içinde kaldın ise bulamazsın yazını Şimdi bir âlemdeyiz işretd’olan bilmez bizi
15Od u su toprak u yel hep asl-ı aslın buldular Bu hakîkat bahrinin ma‘nâsına gör daldılar Her nefes ki verdiler nûr-ı cevâhir aldılar Şimdi bir âlemdeyiz nâsûtd’olan bilmez bizi
16Âkil isen anladın söylenmedik söz kalmadı Gâfil olan kimseler bu kıssadan hisse almadı Bu hakîkat bahrine gavvâs oluban dalmadı Şimdi bir âlemdeyiz dehşetd’olan bilmez bizi
17Sen seni bilmek dilersen sevme Hak’dan gayrısın Sevdin ise gayrısın ben anladım sen sayrısın Bunda değil yarın anda çekemezsin ağrısın Şimdi bir âlemdeyiz mihnetd’olan bilmez bizi
18Ey helâl ile harâmın ma‘nasın fehm eyleyen Gayrısından el çekip gönlünü ma‘nâ eyleyen Bu kelâmı söyleyeni kimdir ol men‘ eyleyen Şimdi bir âlemdeyiz cihetd’olan bilmez bizi
19Evliyâdır anlayan ancak bu sırrın ma‘nasın Özlerinde buldular anlar ki mutlak ma‘nasın Ârif olan anlamaz efsâne sözün yankısın Şimdi bir âlemdeyiz evsatd’olan bilmez bizi
20Derde dermân sıdka îmân âyetin ma‘nâsıdır Sırrı izhâr eyleyen dost zâtının esmâsıdır Her nefes yâd etdiğim bu tevhidin ma‘nâsıdır Şimdi bir âlemdeyiz nisbetd’olan bilmez bizi
21Cehl ile mu‘tâd olanlar tevhide baş eğmedi Mansıb-ı nûr-ı İlâh gör zâhide görünmedi Tevhidin tahkîkini âşıklara ol sormadı Şimdi bir âlemdeyiz gayretd’olan bilmez bizi
22Geygi geycek altun akçe câhilin maksûdudur Ehline ma‘lûm durur bu söz hemân nâsût durur Cîfe-i dünyâyı gör kim câhilin ma‘bûdudur Şimdi bir âlemdeyiz nekbetd’olan bilmez bizi
23Ni‘met-i dünyâya bakmaz maksudu zât-ı İlâh Sînesin çâk eyleyenler buldular aşkdan felâh Mustafâ’nın hürmetine giydiler nurdan külâh Şimdi bir âlemdeyiz lezzetd’olan bilmez bizi
24Kendi aczimdir benim zikr etdiğim günden ayân Ol Habîb’in hürmetine tevhidim olsun beyân Gayrısın terk eylesin mü’minlere budur îmân Şimdi bir âlemdeyiz zilletd’olan bilmez bizi
25Bu vücûdum bâğını ol dost gülistân eyledi Tevhidin ma‘nâsını sadrında îmân eyledi Ârif-i bi’llâh olan bu sırrı pinhân eyledi Şimdi bir âlemdeyiz gafletd’olan bilmez bizi
26Ârif olan “lâ” demez ma‘nâ-yı mutlakdır bu söz Ermek istersen Hak’a belindeki zünnârı üz Kazâya sabr eyle açma râzını kimseye tîz Şimdi bir âlemdeyiz zulmetd’olan bilmez bizi
27İsm-i zâtın ma‘nası bu rü’yetin ta‘bîridir Ma‘rifet âşıklara bir Tanrı’nın takdîridir Hâlık’ı yâd eylemek sâdıkların tekbîridir Şimdi bir âlemdeyiz kısmetd’olan bilmez bizi
28Fitneden âzâd olandır nefsini fehm eyleyen Bu kelâmın sâhibidir nefsini katl eyleyen Hak Taâlâ zikridir ağzımızı tatl’eyleyen Şimdi bir âlemdeyiz hasedd’olan bilmez bizi
29Hak Taâlâ sırrının nûrunda gark oldu özüm Hamdülillâh çok şükür dost vechini gördü gözüm Cân ilinden zâhir oldu dilime budur sözüm Şimdi bir âlemdeyiz sûretd’olan bilmez bizi
30Sûfî olan sâf olursa kimseye ta‘n eylemez Âşıka bühtân edip kimseye hiç kan eylemez Hak Taâlâ bunların zikrini yalan eylemez Şimdi bir âlemdeyiz ziynetd’olan bilmez bizi
31Mâsivâ’llâh mahfilinden kalmadı eşhâs-ı nâs Rûhumun nutkundaki hakka’l-yakîn tevhîd-i hâs Tâlib isen her nefes bu şi‘rimi cem‘ eyle yaz Şimdi bir âlemdeyiz fetretd’olan bilmez bizi
32Kendi nefsin bilmeyendir görmeyen ma‘bûdunu Diline almaz gezer câhildir ol dost adını Sormağa âr eyler ol bize gelip maksûdunu Şimdi bir âlemdeyiz şirretd’olan bilmez bizi
33Gayr-ı Hak’dan el yuyan giyer saâdet tâcını Muhtesibdir rûhumuz nefsden alırdır bâcını Tevhidin nârına bak kızdırdı aşkın sacını Şimdi bir âlemdeyiz gıybetd’olan bilmez bizi
34Cismim ili zulmetinden bulmuşam âb-ı hayât Ölmüşem ölmezden önden bulmuşam derde necât Kim giderse işte gelsin budur ol doğru sırât Şimdi bir âlemdeyiz girdabd’olan bilmez bizi
35Hamdülillâh çok şükür evlâd ü ashâbız ne gam Hak Taâlâ zâtının ilhâmıdır erdik bu dem Vahdeti envârıdır kesb etdiğim cânda bu dem Şimdi bir âlemdeyiz ahzabd’olan bilmez bizi
36Tıfl-ı ma‘nâ bahre dalmış âşıka gevher saçar Zikr edersen Hâlık’ı şeytân döner senden kaçar Âhret içün ekdiğini yazın ol varır biçer Şimdi bir âlemdeyiz gayretd’olan bilmez bizi
37Gönlüme ilhâm olan ma‘nâyı gör dizâr imiş Rûhumun şerh etdiği nutkumdaki esrâr imiş Hak Taâlâ zâtının sırrındaki bâzâr imiş Şimdi bir âlemdeyiz firkatd’olan bilmez bizi
38Aşkı sordum aklıma mâlik değil vere haber Başını kesmiş yatar gördüm idi tîğ ü teber Cân ilinden zâhir oldu dilime gizli haber Şimdi bir âlemdeyiz hayatd’olan bilmez bizi
39Tevhidin ma‘nâsını fehm eyleyen görür Hak’ı Tevhide baş eğmeyenler göremez aslâ Hak’ı “Lâ” diyenler tevhide İblis gibi olur şakî Şimdi bir âlemdeyiz ahretd’olan bilmez bizi
40De kimin şânındadır “Kul ındehû ümmü’l-kitâb”81 “Küntü kenz”in vahdetinden cânıma budur hitâb Yâr ile yâr olmuşuzdur aramızda yok hicâb Şimdi bir âlemdeyiz minnetd’olan bilmez bizi
41Ehl-i Hakk’ın ba‘zısı hep bunda temkîn oldular Bu nurânî perdenin altında bunlar kaldılar Hannâsın vesvâsını kalbin evinden sildiler Şimdi bir âlemdeyiz hayretd’olan bilmez bizi
42Evvel ü âhir hüva’llah’dır sözüm cân üstüne Gelmişiz hakka’l-yakîn tevhîde irfân üstüne Gelmemişsin zâhidâ sen âb-ı hayvân üstüne Şimdi bir âlemdeyiz azmakd’olan bilmez bizi
43Biz “Elest”in câmını “kâlû belâ”dan içmişiz82 Aklı yok dîvâneyiz kevn ü mekândan geçmişiz Şeş cihâtın perdesini tevhid ile açmışız Şimdi bir âlemdeyiz yazmakd’olan bilmez bizi
44Ölmeden nefs öldürendir Vâhib’in sırrın duyan Mahrum olmaz anladım bu tevhide gelip uyan Aç gözün kaldır hicâbı hâb-ı gafletden uyan Şimdi bir âlemdeyiz taklidd’olan bilmez bizi