Sevdiğin her kim ise gönlün gülistân eyledin Lutfunu kıldın inâyet zâtın ihsân eyledin

1Sevdiğin her kim ise gönlün gülistân eyledin Lutfunu kıldın inâyet zâtın ihsân eyledin

2Kimse bilmez hikmetini sen bilirsin yâ İlâh Sevdiğinçün Mansur’un boynunda urgan eyledin

3Aşk şarâbı câmını Mansûr’a sundun ol zamân Cânımı ol şevk ile sen mest ü hayrân eyledin

4Âlem-i ma‘nâdaki ahdine kılmışdır vefâ Ol sebebden Mansur’a dünyâyı zindân eyledin

5Evliyâdır şübhe yokdur aklım ermez sırrına Gönlün aldın Mansur’un zâtına mihmân eyledin

6Halk-ı âlem bilmediler ol mükerrem sûreti Mansur’un ef‘âlini dillerde destân eyledin

7Şöyle sandı halk-ı âlem söyleyen Mansûr ola Sen “ene’l-hak” sırrını Mansur’da tibyân eyledin

8Cân gözüyle göreler nûr-ı cemâlin vechini Âhir ol mahbûbunu la‘l-i Bedahşân eyledin

9Gitdi aklım gitdi fikrim nicesi fehm eylerem Bilmesi lâzım değil zâtında pinhân eyledin

10Aşk yüzünden söyler isem kıssayı olmaz tamâm Ma‘rifet ma‘nâsını gönlünde dîvân eyledin

11Anların zikri ile erdi hidâyet cânıma Ehl-i vahdet âşıka sen anı ayân eyledin

12Âferîn ol kula kim başında devlet tâcı var Tevhidin ma‘nâsını sadrında îmân eyledin

13Dile gelmez söyleyeydim lutfunu ey pâdişah Katre iken mü’minin gönlünü ummân eyledin

14Kendi sun‘un varının envârıdır âşıkların Cümlesini anların emrine fermân eyledin

15Ezelî makbûl idi merdûd değildi ol zaman Ucb edip kendin gören kulunu şeytân eyledin

16Nicesi sırrın senin âlemlere fâş etmeyem Mu‘cizâtın nûrunu sen bize bürhân eyledin

17Söyleyip söyletdiren sensin bizi ey nûr-ı Hak Evliyânın nutkunu sen âb-ı hayvân eyledin

18Bu kelâmın ma‘nası ehline ma‘lûmdur hemân Kenz-i hikmet açmağa varımı vîrân eyledin

19Arşa kürse sığmadım diye buyurdu şübhe yok Mü’minin gönlü evini sâfi seyrân eyledin

20Evliyâ vü enbiyâ medhinde âciz kaldılar Mu‘cizât içre anı sen ulu sultân eyledin

21İznin olmasa demezdi Vâhibî bu tevhidi Hamdülillâh çok şükür derdini dermân eyledin