Bir acâyib bahre düşdüm ma‘nası ummân imiş Şâhidim nûr-ı ilâhî tevhidim îmân imiş

1Bir acâyib bahre düşdüm ma‘nası ummân imiş Şâhidim nûr-ı ilâhî tevhidim îmân imiş

2Ma‘rifet pîrine sordum rûhumun mi‘râcını On sekiz bin âlem içre rehberim Kur’ân imiş

3Vuslata erdikçe cânım açılır yüz bin kemâl “Küntü kenz”in sırrına mazhar olan insân imiş

4Zâtına mir’ât olandır vechinin âyînesi Gözlüye hiç gizli yokdur cümlesi ayân imiş

5Kesret-i zikr ile ilmin ma‘nasın fehm etdi cân Dört kitâbın ma‘nası bir noktada pinhân imiş

6Şübhe halloldu ne gam şimden geri ey ehl-i dil Dersini Hak’dan görenler ârif-i Rahmân imiş

7Dû cihânı neylesin hâl ehlinin bâzârı hak Evvel ü âhir hüvel zâtında ol hayrân imiş

8İnşâ’allah gam yemen vesvâs-ı şeytândan ebed Mekrini benden anın def‘ eyleyen Sübhân imiş

9Aç gözün kaldır hicâbı dinle va‘zın Vâhib’in Her nefesde ehl-i aşkın sohbeti irfân imiş