1Hâlık’ ı zikr eylemek derd ehline dermân imiş Şâhidim nûr-ı İlâhî tevhîdim bürhân imiş
2Âlem-i bezm-i elest ikrâr eder ihlâsımız Ârifin nutkundaki hem âyet-i Kur’ân imiş
3“Lâm-elif lâ-raybe”den bildim Resûl’ün nediğin Zâtına mir’ât olan hakka’l-yakîn insân imiş
4Âkil isen cân ile gel müstemi‘ ol zikrime Münkirin inkârına illet olan şeytân imiş
5Bu kelâmın ma‘nâsın esmâ-i hüsnâ bildirir Hakk’ı koyup halka uymak ma‘nâda isyân imiş
6Hak’dan âhar nediğin fehm etmeyen adam değil Meyl-i dünyâ kayd-ı uhrâ âşıka zindân imiş
7Ehl-i vahdet olmayan sırr-ı İlâhî söylemez Zâhidin dahl etdiği aşk ehline bühtân imiş
8“Küntü kenz”in gizli genci evliyâ ervâhıdır8 Anlayıp fehm etmeyenler câhil ü nâdân imiş
9İsm-i a‘zam vâsıl etdi nakşımın nakkâşına Cân içinde cânıma mihmân olan Sübhân imiş
10Küntü kenz: Gizli bir hazine idim, bilinmeyi diledim, sevdim, âlemleri yarattım.
11Cân ü dilden her nefes zikr etdiğim budur benim Kalbime hâlen tecellî eyleyen sultân imiş
12Mahv u gark oldu Vehâbî akla gelmez Hak’dadır Ol sebebden söyleyip söyletdiren Rahmân imiş