tarikat.orgMetin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: terms-1200- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 421
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Süfiler, baştan beri toplandıkları yerlerde, tekkelerde topluca yemek yerler. Bununla ilgili birtakım kurallar, adap ve erkân vardır. Bu ziyafetlerde yenilir, içilir, sohbet ve mahabbet yapılır. Semâ edilir. Mevlevilikte buna ayn-ı cem denir. Süfilere Allah'ın rahmeti üç yerde iner; yerken, sohbette ve semâ esnasında. Dostla yemek yerken neşeli, dünya ehliyle yerken edepli, dervişle yerken diğerkâm olunur. Sırf karın doyurmak için ziyafetlere gitmek adiliktir. Cüneyd “Dini geçim aracı haline getirmek aşağılıklıktır” der (si 442-47). Bilâ-da'vet oturma hânına gayrin zübâb asa Y. Beliğ Yazık sana kim eyleyesin hırs u tamâdan Bir habbe için kendini âlemlere bed-nâm B. Rühi</p>
Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: term_definitions-6969- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 421
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Süfiler, baştan beri toplandıkları yerlerde, tekkelerde topluca yemek yerler. Bununla ilgili birtakım kurallar, adap ve erkân vardır. Bu ziyafetlerde yenilir, içilir, sohbet ve mahabbet yapılır. Semâ edilir. Mevlevilikte buna ayn-ı cem denir. Süfilere Allah'ın rahmeti üç yerde iner; yerken, sohbette ve semâ esnasında. Dostla yemek yerken neşeli, dünya ehliyle yerken edepli, dervişle yerken diğerkâm olunur. Sırf karın doyurmak için ziyafetlere gitmek adiliktir. Cüneyd “Dini geçim aracı haline getirmek aşağılıklıktır” der (si 442-47). Bilâ-da'vet oturma hânına gayrin zübâb asa Y. Beliğ Yazık sana kim eyleyesin hırs u tamâdan Bir habbe için kendini âlemlere bed-nâm B. Rühi</p>
Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: term_definitions-13481- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Tasavvuf Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Arapça olan bu kelime Türkçemizde de aynı manada kullanılır. Yemekleri topluca yiyen sûfiler bunun için bir hayli adab geliştirmişlerdir. Bkz. Nemed.</p>
Köken ve kullanım
i. ar.
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Süfiler, baştan beri toplandıkları yerlerde, tekkelerde topluca yemek yerler. Bununla ilgili birtakım kurallar, adap ve erkân vardır. Bu ziyafetlerde yenilir, içilir, sohbet ve mahabbet yapılır. Semâ edilir. Mevlevilikte buna ayn-ı cem denir. Süfilere Allah'ın rahmeti üç yerde iner; yerken, sohbette ve semâ esnasında. Dostla yemek yerken neşeli, dünya ehliyle yerken edepli, dervişle yerken diğerkâm olunur. Sırf karın doyurmak için ziyafetlere gitmek adiliktir. Cüneyd “Dini geçim aracı haline getirmek aşağılıklıktır” der (si 442-47). Bilâ-da'vet oturma hânına gayrin zübâb asa Y. Beliğ Yazık sana kim eyleyesin hırs u tamâdan Bir habbe için kendini âlemlere bed-nâm B. Rühi
Tasavvuf Sözlüğü
Arapça olan bu kelime Türkçemizde de aynı manada kullanılır. Yemekleri topluca yiyen sûfiler bunun için bir hayli adab geliştirmişlerdir. Bkz. Nemed.