zevce

(^ [Ar.] Evli kadm orta Kur’ân-ı Kerîm’in hem erkek k el- hem de kadın için “zevç” sözü edi kullanılmış; ayrıca bunun ikilik d. ve çokluk biçimleri de yine Kur’ân-ı Kerîm’de yer almıştır [Ar. (bk. M. F. Abdülbâkî, el-Mu'cem nra “zvc” maddesi). veya te zevi’l-erhâm a. ÇLj^ı^j) [Ar.] fik. ha İslâm hukukuna göre, ölenin sma “ashâb-ı ferâ'iz” (bk. bu madde) nak ve “asabe” (bk. bu madde) dı tleri şmda kalan ve kan bağı ile hı için sımlığı bulunan kimseler. zevi’l-kurbâ a. [Ar.] ftk bili İslâm hukukunda, yakm akraba aşka lık anlamında kullanılmıştır. zevk 716