Zehâp

1. Gitme, geçme.
2. tas. a Gaybet hali. b Sevgiliyi temaşa esnasında kalbin duyulur nesnelerin farkına varamaması, kendinden geçtigi için eşyanın farkında olmaması. Temaşa edilen sevgilinin şu ya da bu olması farketmez. Zünnün, durumunu araştırması için Bâyezid-i Bistâmi'ye bir adam gönderir. Adam, hiç tanımadığı Bâyezid'e tesadüf edince ona Bâyezid'i sorar. Bâyezid der ki: “Bâyezid kim? Nerede? Ben de onu arıyorum.” Adam bu durumu Zünnün'a bildirir, bunun üzerine Zünnün, “Dostum Bâyezid Hakk’a gidenlerle gitmiş,” der.

Zehaptan zehâp Gaybetten gâib olma.