Yûsuf sûresi

Kur’ân’ın on ikinci sûresi; Mekke döneminde inmiş ve 111 âyetten oluşmuştur.

Hz. Yûsuf’un çocukluğundan Mısır’daki yükselişine kadar kıssayı bütünlüklü biçimde anlatır. Kardeş kıskançlığı, kuyu, kölelik, iffet imtihanı, zindan, rüya tabiri, iktidar, sabır ve bağışlama sûrenin ana duraklarıdır. Tasavvufî yorumlarda Yûsuf’un güzelliği ilâhî cemalin, kuyu ve zindan ise sülûktaki imtihanların sembolü olarak okunmuştur.

Kur'ân-ı kerîmin on ikinci sûresi.

Yûsuf sûresi Mekke'de nâzil oldu (indi). Sâdece, 1, 2 ve 3. âyetleri Medîne'de nâzil oldu. Yüz on bir âyettir. Yûsuf aleyhisselâmın kıssasından bahsedildiği için bu ismi almıştır. (Muhammed bin Hamzâ, Kurtubî)

Yûsuf sûresinde meâlen buyruldu ki:

Onların çoğu Allahü teâlâya îmân ediyoruz diyorlar. Fakat îmânsızdırlar. Başka şeylere ibâdet ederek müşrik olmuşlardır. (Âyet: 106)