Yezîdiyye

(^^1 [Ar. ] İslâm etarikatlerinden olup daha çok e Türkiye’nin doğusunda, Irak ve İran’da ortaya çıkan, bir görüşe ^ göre Farsça “Tanrı” anlammdaki “yezdân” sözünden hareketle “ezidî, izidî, izdi” olarak anılan; ^1 bir başka görüşe göre, Emevî halifesi Birinci Yezid’e bağlıkları ^ ile bilinen bir cemaatin inancmdan hareketle faaliyetlerini sürîli düren bir topluluk için kullanılan terim. İnanç ilkeleri arasmda, “tevhîd” (bk.

bu madde) e Jl inanma, şeyh Adî b. Musafir’in mürşit olduğunu benimseme, Jl Yezid b. Mu'âviye’nin dünyanm nuru olduğu inancına bağlanma, Jl yine önde gelen şeyhlerinden Melek Tavus’un Allah’ın elçisi olduğunu kabullenme ön planda jj) gelmektedir.

Bunlara göre Alci lah’m 1001 adı vardır ve en başta geleni de “Hâdî” adıdır. İbajj) detlerinde ise namaz iki vakit a- (sabah ve akşam) olarak kılmn maktadır. Oruç genel olarak aralık aymda üç gün olarak tutulur; Yezîdîlik 708 ayrıca dinî liderler yirmi gün aralık aymda, yirmi gün de temmuz aymda olmak üzere yılda 40 gün oruç tutarlar.

Hac ibadeti, Adî b. Musafir’in türbesini 20-30 eylül günlerinde ziyaret ederek gerçekleştirirler. Nevruzda ve 24-29 temmuz günlerinde olmak üzere yılda iki kez dinî bayramlan vardır.