Açıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
Yeseviyye a [Ar.] İslâm tarikatlerinden olup 12. yy.’da ortaya çıkan ve Ahmed Yesevî (öl. 562 / 1166) ye nispet edilen Orta Asya coğrafyasmda etkin olan bir tarikatın adı ve bunun için kullanılan terim. Kökeni Hz. Ali ve Hz. Ebubekir’e kadar uzanan bu tarikat, Orta Asya’dan başlayarak Anadolu’ya kadar uzanan coğrafyada, özellikle de Türkler arasında manevî bakımdan büyük etki yaratmıştır. İnanç ilkeleri arasında, “tevhîd” (bk. bu madde) i esas alan tasavvuf inancı, Kur’ân-ı Kerîm’e ve sünnete bağlılık, şeriat ilkelerine uyumlu bir tarikat anlayışı, halvet ve zikre önem verme ön planda gelmektedir.