yed-i beyzâ

yed-i beyzâ a. (^-Au aJ (beyaz el) mec. Hz. Musa’nm mucizelerinden olan ve gözleri kamaştıran beyaz eli. Firavun, Hz. Musa’dan bir mucize götermesini ister. Hz. Musa da elini koynuna sokup çıkarmca pırıl pırıl parlayan bembeyaz eh ortaya çıkar. Onun dokuz mucizesinden biri olan bu olay, Kur’ân-ı Kerîm’in “A’râf suresi” nin 108. ayetinde, “Tâ hâ suresi” nin 22. ayetinde, “Nemi suresi” nin 12. ayetinde, “Kasas suresi” nin 32. ayetinde anlatılmaktadır.

Arapça, beyaz el demektir. Hz. Musa’nın beyaz el mucizesi. Hz. Musa sağ elini cebine sokup çıkardığında lekesiz (min gayri-sû) süt gibi bembeyaz bir halde parlıyordu. (Bkz. Taha/24, Nemi/12, Kasas/32, Şuara/33, Araf/108). Keramet ve harikulade hallere, yed-i beyza denmiştir.