Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Valaf

وا قف

Köken ve kullanım

s. ar.

وا قف

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Duran, bilen, ehl-i vukuf.
  2. tas. a Agâh, kalp gözü açık, arif, ileriyi ve gerçeği gören. Vâkıf bütünüyle ilim, bütünüyle hükümdür; Allah'ı en iyi tanıyan odur. b İki makam arasında kalan. Bkz. Vakfe, Cem-i kütüb etmekle ne mümkün ola vakıf Esrâr-ı Hudâ'yı ki, ola ol mürşide mevkaf Rühi Bagdadi

İlgili maddeler

Sözlüğe dön