vakıf, -kfı

İsl hukukuna göre, mülkiyeti muya, gelirleri ise vakıf kur muş hak sahiplerine ait olm üzere akıllı ve bülûğ çağına miş bir kimsenin bir malmı ve gayrimenkulünü fıkıh hüküm ri çerçevesinde toplumun yar için ebediyyen bağışlaması ve bırakması anlamında İsl dünyasında baş vurulan ve ç kullanılan bir terim. Buh “vakıf’ konusunu kitabın “Kitâbu’l-Vesâyâ” başlıklı lümünde Hz. Peygamber’in dislerine dayanarak etraflıca celemiştir. § tam. vakf-ı ebnâ'iyye ftk. Erkek çoc larla erkek çocukların erk çocuklarına olan vakıflar