umre

G^) [Ar.] (ç. b. umurâ fık. Hac mevsiminin dışında K be’yi ve Mekke’yi ziyaret etm ve Safa ile Merve arasm “sa'y” (bk. bu madde) yapm üzere eda edilen nafile ibad Bu ibadet, Kur’ân-ı Kerîm’d “Bakara suresi” nin 19 ayetinde mealen “Haca da u reyi de Allah için tam yapın denilerek farz kılınmıştır. § tam

Ziyâret etmek. Hac zamânı olan beş günü yâni Arefe ve Kurban bayramının dört günü dışında, istenildiği zaman ihrâma girip Kâbe-i muazzamayı tavâf etmek ve Safâ ile Merve arasında sa'y etmek (yürümek), saçı kazımak veya kesmekten ibâret olan ibâdet. Umreye Hacc-ı asgar (küçük hac) da denir.

Umre, kendisiyle öbür umre arasında işlenilen ( küçük ) günâhlara keffârettir ( onların af edilmesine, bağışlanmasına vesîle olur ). (Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Hacc-ı ekber, farz olan hacdır. Hacc-ı asgar ise, umredir. (Kuhistânî)

Umre, Hanefî ve Mâlikîlere göre sünnet-i müekkede (kuvvetli sünnet)dir. Şâfiîlere göre ömründe bir defâ farzdır. (Alâüddîn Haskefî, İbrâhim Halebî)