Umena

1. Emin ve güvenilir kişiler.
2. tas. Melamet ehli. İçlerinde olandan dışlarında eser görülmeyen Melamiler (kn). İçlerine tevdi edilen ilâhî sırı ve hakikati, ehlinden başkasına kesinlikle ifşa etmediklerinden bunlara ümena denilmiştir. Melamilerin şakirtleri, fütüvvet ehli şeklinde ortaya çıkarlar. Bkz. Arâis-i Hak.

Ümmehat-ı esma Ana isimler; öm. Evvel, Ahir, Zahir, Batin. İsimler zat (Allah,
Rab gibi) sıfat (Kahir, Kerim gibi) ve fil (Rezzak Hafız gibi) isimler olmak üzere
üç kısma ayrılır (kı).

Ummilik Okuma ve yazma bilmemek, tahsil yapmamış olmak.

Alimler kitab düzer, karayı aka yazar
Gönüllerde yazılır bu kitabın süresi

Arapça, emîn kelimesinin çoğulu olup, güvenilen, bir şeyi koruyan, itimad edilir kişi, hiyanetsahibi olmayan gibi çeşitli manaları ihtiva eder. Kaşanî bu tâbiri, iç halini dışına yansıtmayan melâmîlerdir, şeklinde tanımlar. Bu gruba mensup olanlar, kendilerine teslim edilen sırrı, layık olmayan kişilerden korudukları için kendilerine güvenilenler, koruyanlar denmiştir.