ulûv

ulûv a. (jk) [Ar.]

1. Allah’ın sıfatlanndan olup “İzzet, şeref ve hükümranlık bakımından en ulu, en yüce.” anlamında Allah’a izafet edümiştir. 2. Hadis biliminde, bir hadisin birkaç isnadmdan ilk kaynağa en az ravî ile ulaşma durumu. § tam. ulûvv-i mutlak a. (jlL jk) Hadis biliminde, yüce isnadlar ile Hz. Peygamber’e yakınlık arz eden hadis.
2. Hadis biliminde, bir hadisin birkaç isnadmdan ilk kaynağa en az ravî ile ulaşma durumu. § tam. ulûvv-i mutlak a. (jlL jk) Hadis biliminde, yüce isnadlar ile Hz. Peygamber’e yakınlık arz eden hadis.